Het slurfje van tandarts Chris

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Email this to someonePrint this page

‘We gaan straks naar de tandarts’, zeg ik. Twee kleine gezichtjes kijken me onderzoekend aan. Ik zie ze denken: ‘Hoe zat dat ook alweer? Leuk of niet leuk?’Tandartsangst voorkomen

Het doet me denken aan een interview dat ik een jaar geleden had met Ad de Jongh, professor Angst en Gedragsstoornissen bij de afdeling Sociale Tandheelkunde van ACTA. ‘Niemand wordt met angst voor de tandarts geboren. Kinderen kunnen de angst wel overnemen van hun ouders,’ vertelde hij.

Ik besluit dat mijn kinderen niets mogen merken van mijn eigen (lichte) tandartsangst. ‘De tandarts is superleuk!”, zeg ik met een brede glimlach.
De gezichtjes ontspannen. ‘Hoe heet ‘ie eigenlijk?’ vraagt de oudste.

Op weg naar de afspraak zingen de meisjes: ‘Tandarts Chris houdt van schoon en fris’. Als we eenmaal in de wachtkamer zitten, zijn het twee kleine stuiterballen geworden. Net als ik wil uitleggen dat een bezoek aan de tandarts echt iets anders is dan een dagje Efteling, staat de tandarts in de wachtkamer. Aan zijn pretogen zie ik dat hij er –net als mijn kinderen- een feestje van wil maken.

Als mijn oudste dochter op de stoel gaat zitten en op het knopje mag drukken, doet de tandarts een raket na. Ik ben verbaasd. Dat doet ‘ie anders nooit.
‘Ik wil later astronaut worden!’, roept mijn dochter enthousiast.
‘Zie je dit olifantje? Daarmee ga ik wat lucht op je tanden blazen.’
‘Dat slurfje kietelt!’, schaterlacht ze.
Terwijl de tandarts hardop tanden en kiezen telt, wordt mijn kroost steeds meliger.
Tandarts Chris strooit gul met grapjes. Hoe harder ze lachen, hoe beter hij de gebitjes kan inspecteren. De periodieke controle eindigt met een plundertocht door de lade vol kindercadeautjes. ‘Het spiegeltje. Kun je altijd nog tandarts worden als je toch geen astronaut wilt worden’, zegt tandarts Chris.

Bij vertrek hebben beide dochters de slappe lach en als ik de deur achter me dicht trek, zie ik dat de tandarts nog wat staat na te grinniken.

’s Avonds gaat het tandenpoetsen opmerkelijk soepel. ‘Weet je wat ik het leukste vond? Het slurfje van tandarts Chris!’, zegt mijn jongste dochter met haar mond vol tandpasta. Een ding is duidelijk. Tandarts Chris weet hoe je tandartsangst kunt voorkomen. Met heel veel grapjes. Volgende keer eens vragen of hij college heeft gevolgd bij professor De Jongh.

Meer Johnny Joker

Meer blogs:

One thought on “Het slurfje van tandarts Chris

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>