Category Archives: Opvoeden

Opvoeden of zorgen voor?

Je kunt tegenwoordig geen krant of tijdschrift meer openslaan of er staan adviezen en meningen in over opvoeden. Hollandse Zaken wijdde er deze week een hele uitzending johnnyjoker-opvoedenaan. Betrokken versus afwezige vaders, ontaarde versus ‘über-opvoedmoeders’, de rol van ouderschap en de partnerrelatie, culturele aspecten, het kind zelf, werkelijk alle kanten werden belicht. En uiteraard kwam er geen eenduidige conclusie uit. Want wat het beste werkt? Dat weet niemand.
Wat mij nog het meeste fascineert, is dat wij onze kinderen eigenlijk benaderen als mensen die nog niet af zijn; als weliswaar lieve, maar ook primitieve, onberekenbare, zelfzuchtige barbaartjes die we beschaving moeten bijbrengen omdat het anders wel eens slecht met ze af kon lopen. Het lijkt wel of we geloven dat mensen niet goed zijn zoals ze zijn, maar – met heel veel bloed, zweet en tranen – goed moeten worden. En daarom denken we kinderen te moeten opvoeden. Continue reading

Het prachtige indianenverhaal van Jeff

Onze klusjesman Jeff is een grote vent met gouden handen. Naast het klussen schrijft hij indianenverhaal en maakt hij zijn eigen tegelwijsheden en wandelstokken. Hij voelt zich een oude indiaan, zo vertelde hij. Ondanks dat hij op achtjarige leeftijd haarfijn twintig vogelgeluiden van elkaar kon onderscheiden, was hij niet zo goed op school. Hij werd afgerekend op zijn lees- en schrijfkunsten. Toen Jeff vorige week langs kwam, vertelde hij onze kinderen een prachtig verhaal over een boer. Paulo Coelho zou er jaloers van worden. Wat een wijsheid. Continue reading

Opvoeden met humor

Van sommige ‘bil’ boards rolt je hoofd bijna van je romp af. De reclamejongens en –meisjes opvoeden met humorweten namelijk precies welke vormen ze moeten gebruiken om ons koopgedrag te beïnvloeden. Blote borsten, ronde billen, strakke sixpacks en kilometerslange benen, want ‘sex sells’. Tegenwoordig zet zelfs de gemiddelde uitvaartverzekeraar bloot in, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Toch is het gebruik van ‘sex’ niet voor iedere doelgroep gepast, denk aan kinderen. Gelukkig is er ook voor kinderen een krachtig middel voorhanden om een boodschap over te brengen. Het heet humor. En daar zouden we –ouders, artsen, leerkrachten – vaker gebruik van kunnen maken als we onze kinderen iets willen bijbrengen. Continue reading

Ouders zijn de beste dokters

Er is momenteel veel gedoe in de media over de vrijeartsenkeuze. De emoties lopen soms leeuw johnny jokerhoog op en dat is logisch want het gaat om een van onze belangrijkste kernwaarden: vrijheid.

Los van de discussie denk ik dat vrijheid om überhaupt niet naar de dokter te hóeven nog essentiëler is. Ik zeg altijd dat je maar beter kunt wegblijven bij de dokter. Natuurlijk kan het soms niet anders. Wanneer de boel echt in de brand staat, moet er geblust worden. Toch worden de kennis en kunde van de medische wereld sterk overschat (Truste me, I’m a doctor) en kun jij zelf meer dan je denkt. Als je een dokter vraagt waarom hij of zij voor dat vak heeft gekozen, antwoordt negen van de tien: om mensen te kunnen helpen, om zorg te kunnen verlenen. Ook ik heb ooit met die gedachte in het achterhoofd voor de studie geneeskunde gekozen. Continue reading

Snaveltjes open en schermpjes toe

Gisteren was zo’n dag dat we niets voor het eten in huis hadden. Geen ingrediënten, geen meneer de uilinspiratie en geen zin. Reden genoeg om een hapje te gaan eten bij de lokale Italiaan. Aan het tafeltje naast ons schoof een vergelijkbaar gezinnetje met twee jonge kinderen aan. De eerste vraag die de vader aan de blije ober stelde, was wat de code van de WIFI was. Tassen gingen open, broekzakken werden geleegd en binnen twee minuten was het hele gezin online. Ik kon net niet zien wat ze precies deden maar aan de handgebaren te zien zat pa nonchalant te swipen op Tinder, checkte moeders ongeduldig haar Facebook en keken de kids als zombies naar een filmpje. Continue reading

Later word ik…mezelf

Jong komisch talent
Gekke bekken trekken leren ze je niet per se op school

Vanmorgen kreeg ik een mail van de school van onze kinderen met het onderzoeksrapport van de onderwijsinspectie. Lovend rapport van zestien pagina’s met als conclusie: goede kwaliteit onderwijs. Voor wat het waard is. Mijn kids gaan fluitend naar en van school, dat vind ik al belangrijk genoeg. Het is fijn om bevestigd te krijgen dat ze daar kennelijk ook nog wat leren, maar wat leren ze eigenlijk? Continue reading

Janken jouw kinderen ook zo veel?

Huilend naar schoolVanmorgen bracht ik onze twee dochters op de fiets naar school. Tegen de jongste schreeuwde ik het uit toen ze dicht met haar band tegen de stoeprand kwam. Niets aan de hand, maar sinds ik zelf door zo’n lullig stoeprandje mijn sleutelbeen gebroken heb, ben ik als de dood voor stoepranden. Kind huilen door mijn geschreeuw en het plaatje was weer rond. Op school aangekomen keken twee witte, sippe gezichtjes me aan. De dames zeiden met een zacht stemmetje dat ze hun gymspullen vergeten waren en niet weer in hun onderbroekje wilde gymmen. Ik zag de krokodillentranen al opkomen. Moet ik dan overal aan denken?

Continue reading

Probeer niet te proberen

Ik ben het boek Proberen niet te proberen (waarom alles beter gaat als je het niet te graag wilt) van mijn favoriete uitgever Maven Publishing aan het lezen. Inspirerend boek met sprekende en herkenbare voorbeelden. Bijvoorbeeld waarom je als vrijgezel die ene maar niet tegenkomt, terwijl de gegadigden zich met bosjes tegelijk aandienen als je eenmaal een relatie hebt. Of waarom je niet in slaap kunt komen terwijl je moet slapen van jezelf omdat je de volgende dag een belangrijke afspraak hebt. Kortom, wat maakt nu dat sommige dingen die je ‘loslaat’ veel beter lukken dan wanneer je er krampachtig bovenop zit? Het antwoord is volgens de schrijver van het boek Edwin Slingerland simpel: Hou op met je best doen. Probeer wat meer te vertrouwen op je ‘oergevoel’. Continue reading

Puppytraining voor kinderen

Binnenkort krijgen we er een gezinslid bij. Eentje die kwispelt en blaft. En om ervoor te zorgen dat het hondje niet voor galg en rad opgroeit, mocht het baasje gisteren voor het eerst naar de puppytraining. Tijdens deze introductieles kreeg ik een uur lang theoretische uitleg over wat goed is voor een hond en wat je beter kunt laten. De boodschap was duidelijk: veel contact maken, vooral relaxed blijven en positief belonen. Vanuit het zaaltje gingen we direct door naar de praktijk. En daar stond ik als volwassen kerel een uur lang met een hoog piepstemmetje ‘Goed zo, goed zo!’ tegen een pup van nog geen 8 weken te roepen. Ik heb me wel eens gemakkelijker gevoeld. De komende 4 weken zal ik dit 3 keer per week doen. Mijn werk moet ik maar even aan de kant schuiven voor deze basiscursus want de eerste 16 weken schijnen heilig te zijn. In deze begintijd leert de pup het meest. Zijn gedrag en zijn relatie met zijn baasje worden gevormd. Continue reading